Μάτια γυάλινα

  • Το κουδούνι μένει σιωπηλό και νάτη μπροστά,
  • Μάτια γυάλινα, ένα άγαλμα ασπρόμαυρο
  • ρουθούνια κάνες σφιχτές κλειδωμένα στ'άπειρο.
  • Στο βήμα μου, αναλαμπή βεντάλιας,
  • Μια αστραπή ξεχύνεται από στήθος μαυρόγραμμο,
  • Βροντή και κίνηση.
  • Το όπλο γίνεται η ματιά μου και η ανάκρουση γροθιά στο μάγουλο μου
  • Μα μόνο φύλλα φθινοπωρινά στριφογυρίζουν αργοπέφτοντας-
  • Βουβή ηχώ στην τουφεκιά.

-George Bird Evans, The Upland Shooting Life
Ίδια μετάφραση









Η ιστορία:

Σπτέμβριος 2004. Έχουμε κατέβει στη Μάνη για κυνήγι κ τη συγκεκριμένη μέρα επιστρέφουμε απ' τη Λάγια στο δωμάτιο μας στο Βαθύ αν δεν κάνω λάθος, (δίπλα στο Πόρτο Κάγιο). Γίνεται δε ο χαμός που βλέπετε απ' τη φωτιά που έχει φτάσει μέσα στον οικισμό. Έχουν έρθει επίγειες δυνάμεις κ εναέρια μέσα για να περιορίσουν τη φωτιά.

Κάποια στιγμή κάνει ρίψη ένα Canader στο βράχο που είναι στην άκρη του χωριού, με το που πέφτει το νερό πετάγεται ένα τρυγόνι κ σε δευτερόλεπτα μέσα σ' όλο αυτό το κακό κάποιος το ντουφεκάει!! Αφού ξεπερνάμε το σοκ πεθαίνουμε όλοι απ' τα γέλια με τον τύπο πού'κανε καρτέρι ενώ το χωριό καιγόταν!!

ΥΓ. Για την ιστορία το τρυγόνι το πήρε.
ΥΓ2. Σύμφωνα με τα λεγόμενα ήταν φωτιά που βάζουν οι βοσκοί για να πρασινίσουν τα βοσκοτόπια κ λόγω του αέρα ξέφυγε κατακαίοντας όλο το Ταίναρο.