Χαρακτηριστική εμφάνιση λειχήνα

Λειχήνας

Παρά την εμφάνιση τους, που μοιάζει με κύκλο δεν προκαλείται από κάποιο σκουλήκι, αλλά από έναν μύκητα. Οι λειχήνες μοιάζουν με κυκλικές κηλίδες που μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο, αλλά συνήθως βρίσκονται συχνά στο κεφάλι του σκύλου, στα πόδια και στα αυτιά. Κύρια χαρακτηριστικά είναι η φλεγμονή, οι φολιδωτές κηλίδες, και η απώλεια τριχών που συχνά περιβάλλει τις βλάβες. Τα κουτάβια μικρότερα από χρόνο είναι πιο ευαίσθητα, και η λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα μεταξύ των σκύλων, αλλά και στους ιδιοκτήτες των κατοικίδιων ζώων. Διάφορες αντι-μυκητιακές θεραπείες είναι διαθέσιμες καθώς και ειδικά θεραπευτικά σαμπουάν. Πηγή.

Πρακτική θεραπεία

Αναμειγνύετε τρία (3) μέρη θειάφι με ένα (1) μέρος ελαιόλαδο ώσπου να γίνει σαν πάστα. Εφαρμόζετε τοπικά πάνω στην περιοχή του λειχήνα δυο φορές την ημέρα. Συνήθως μετά από τρεις-τέσσερις μέρες ο λειχήνας έχει εξαφανιστεί.

Επειδή ο λειχήνας είναι κολλητικός (και στον άνθρωπο), απολυμάντε το χώρο, τα σκεύη κλπ του σκύλου. Ιδιαίτερα αποτελεσματική είναι η απολύμανση με οξυζενέ. Για το χώρο, το περνάτε μ' ένα γενναιόδωρα ποτισμένο με οξυζενέ σφουγγάρι και τ' αφήνετε να στεγνώσει. Τα σκεύη, τα πλένετε, περνάτε πάλι με οξυζενέ και τ' αφήνετε να στεγνώσουν. Αφού στεγνώσουν τα ξεπλένετε με ξύδι και νερό.

Αν προτιμάτε, μπορείτε να το αγοράσετε έτοιμο.

Σχόλια   

# Κυνηγετικές σελίδες 14-01-2016 11:22
Τριχοφυτίαση
gaiapedia.gr/.../...

Η τριχοφυτίαση [1] είναι δερματική πάθηση οφειλόμενη σε μυκητιακή μόλυνση. Όλα τα αγοτικά ζώα προσβάλλονται εύκολα από την πάθηση αυτή. Κάπως λιγότερο προσβάλλονται ο χοίρος και τα πρόβατα. Τα νεαρά άτομα γενικά είναι πιο ευαίσθητα.

Η πάθηση αυτή οφείλεται στους μύκητες Trichophyton verrucosum και T. mentagrophytes. Στον ίππο οφείλεται κυρίως στο T. equinum. Μεταδίδεται με την επαφή των ζώων μεταξύ τους ή με τα εργαλεία περιποίησης των ζώων, τη στρωμνή και άλλα αντικείμενα, με τα οποία έρχονται σε επαφή τα ζώα. Το T. equinum μεταδίδεται πολύ εύκολα και στον άνθρωπο (επαγγελματικό νόσημα).

Τα τριχόφυτα αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζοντ αι μέσα στους θυλάκους των τριχών και προκαλούν τη νέκρωση καο απόπτωση των τριχών.

Η πάθηση χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση κυκλικών ή ελλειψοειδών και πάντοτε καλά περιγεγραμμένων εστιών τριχόπτωσης διαμέτρου 1-8 εκ., δηλαδή με μορφή κέρματος. Στις εστίες αυτές μπορεί να σχηματίζονται εφελκίδες (κρούστες) σαν λευκόφαιες πλάκες. Στον ίππο οι αλλοιώσεις αυτές εμφανίζουν οίδημα και κατόπιν σχηματίζουν εφελκίδες.

Οι αλλοιώσεις παρουσιάζονται συνήθως στο δέρμα του τραχήλου, της κεφαλής, ακόμη γύρω από τα μάτια και τα βλέφαρα, στο δέρμα της ράχης, των γλουτών κ.λπ.

Στην τριχοφυτίαση δεν παρουσιάζεται φαγούρα. Έτσι η διαφορική διάγνωση από την ψώρα είναι εύκολη.

Η διάγνωση στηρίζεται στη διαπίστωση των παραπάνω χαρακτηριστικών αλλοιώσεων και επιβεβαιώνεται με εργαστηριακή εξέταση. Με απόξεση μέχρι αιματώσεως στην περιφέρεια της αλλοίωσης λαμβάνονται ξέσματα με τρίχες και αποστέλλονται στο εργαστήριο. Στο μικροσκόπιο διαπιστώνεται η παρουσία αλύσεων από σπόρια των μυκήτων γύρω από τις τρίχες.

Όσον αφορά στη θεραπεία οι αλλοιώσεις επαλείφονται κάθε 2 ημέρες με βάμμα ιωδίου ανάμικτο με γλυκερίνη σε ίσα μέρη ή διάλυμα Lugol ή διάλυμα 20% καπρυλικού νατρίου.
Βιβλιογραφία

↑ "Υγιεινή και στοιχεία παθολογίας των αγροτικών ζώων" Αποστόλου Μ. Ζαφράκα

You have no rights to post comments