Εκτύπωση
Μπορούμε μαζί!

Παρακάτω έχω κάνει μια προσπάθεια να αποτυπώσω την αλληλεπίδραση εμάς των κυνηγών με τη φύση και παρακαλώ όλους να συμπληρώσουν τα κενά.

Γενικότερα αποτελούμε μια ομάδα ανθρώπων η οποία κινείται στο φυσικό περιβάλλον της πατρίδας μας όλο το χρόνο, με εξαίρεση ίσως τους ανοιξιάτικους μήνες αναπαραγωγής, και ως ομάδα έχουμε ζωτικό συμφέρον το περιβάλλον αυτό να παραμείνει αλώβητο.

Το σύνολο των παραπάνω ενεργειών γίνεται με δικά μας μέσα και έξοδα και ωφελεί το σύνολο της άγριας ζωής και αυτού που αποκαλούμε "φύση" γενικότερα.

Σε αντάλλαγμα καρπωνόμαστε μέρος του θηραματικού πλούτου, σύμφωνα με τα όρια που έχουν τεθεί από την πολιτεία.
Όρια τα οποία στοχεύουν στην αειφορία του θηραματικού αυτού πλούτου.

Παραδόξως αυτό που έχουμε βιώσει στο παρελθόν από τους αυτο-αποκαλούμενους οικολόγους είναι η διαγραφή κάθε προσφοράς μας και η διαστρέβλωση της κάρπωσης σε "δολοφονία".

Παράλληλα οι προτάσεις των παραπάνω κύκλων πάγια αποσκοπούν στη συρίκνωση της κυνηγετικής δραστηριότητας.

Και αναρωτιέμαι:
αν μια δρατηριότητα αποτελεί θετικό ισοζύγιο για το φυσικό περιβάλλον γιατί αυτοί που δηλώνουν υπερασπιστές του επιθυμούν τη συρίκνωσή της;

Τελικά χρειαζόμαστε τις αυτο-αποκαλούμενες οικολογικές οργανώσεις για να αποδείξουμε κάτι, αφού έμπρακτα είμαστε θεματοφύλακες του φυσικού περιβάλλοντος;
Υπάρχει άλλος δρόμος απ' το ενώσουν τις δυνάμεις τους όσοι προβληματίζονται για το φυσικό περιβάλλον με αυτούς που αποδεδειγμένα εξαρτώνται απ' αυτό, δηλαδή εμάς τους κυνηγούς;

Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα οι κυνηγοί να "διαχωρίσουν την ήρα από τον σίτο" μέσα στο συρφετό των αυτο-αποκαλούμενων οικολογικών οργανώσεων, διαλέγοντας να υποστηρίξουν και να συνεργαστούν μόνο μ' αυτές που αποδεδειγμένα παρέχουν έργο;

Σχετικά: Έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών

Φωτό: Erkki Toppinen